błonie

From Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search
See also: Błonie

Polish

[edit]

Pronunciation

[edit]

Etymology 1

[edit]

Inherited from Old Polish błonie, błoń, from Proto-Slavic *bolnьje.

Noun

[edit]

błonie n

  1. (often in the plural) lea (large, open meadow)
    pobliskie błonianearby leas
    podmiejskie błoniasuburban leas
    rozległe błoniavast leas
    wielkie błonialarge leas
    zielone błoniagreen leas
    błonia pod miastemleas outside the city
    dojść na błoniato arrive at leas
    wchodzić/wejść na błoniato step onto leas
    lądować na błoniachto land in leas
    paść się na błoniachto graze in leas
    chodzić po błoniachto walk around/about leas
Declension
[edit]
Alternative forms
[edit]
[edit]
adjectives
nouns

Etymology 2

[edit]

See the etymology of the corresponding lemma form.

Noun

[edit]

błonie f

  1. dative/locative singular of błona

Further reading

[edit]
  • błonie in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • błonie in Polish dictionaries at PWN